Zarejestruj

Projekty »

Anoreksja psychiczna młodzieży. Objawy, przebieg oraz propozycje terapeutyczne

:: Projekt K008 (Szczegóły)
Adresaci
szkoła podstawowa - klasy V-VIII, szkoła ponadgimnazjalna, studenci, rodzice
Dla niepełnosprawnych
niepełnosprawnych ruchowo, z innymi niepełnosprawnościami
Forma prezentacji
wykład
Nauki i sztuki
n. biologiczne, n. humanistyczne, n. medyczne
Przedmioty
biologia, etyka, filozofia, język polski, medycyna, ochrona zdrowia
Organizator
Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II
Wydział Nauk Społecznych
Autorzy
dr Elżbieta Januszewska (kierownik),
dr Andrzej Januszewski
Terminy
Czas trwania projektu: 1 godz. (45 min.)
Edycja zakończona
Poniedziałek 2019-09-16 10:00 - 11:00
Brak wolnych miejsc

Miejsce realizacji: Gmach Główny KUL (GG 207)
Adres: Lublin, Aleje Racławickie 14

Inne projekty w tym miejscu

Zaburzenia odżywiania dotykają nie tylko młode dziewczęta, cierpią również chłopcy, dzieci zbliżające się do okresu dojrzewania jak i dorosłe kobiety lub mężczyźni. Międzynarodowa Statystyczna Klasyfikacja Chorób i Problemów Zdrowia (ICD -10) wyróżnia następujące wskazówki diagnostyczne dotyczące anoreksji: masa ciała utrzymuje się na poziomie co najmniej 15% poniżej oczekiwanej (z powodu utraty wagi albo dlatego, że nigdy nie osiągnęła ona wartości należnej) albo wskaźnik masy ciała Queteleta wynosi 17,5 lub mniej; pacjenci przed okresem pokwitania mogą nie osiągnąć należnej masy ciała w okresie wzrostu; utrata masy ciała jest wywołana przez unikanie „tuczących" pokarmów, a ponadto za pomocą jednej z wymienionych czynności: prowokowanie wymiotów, przeczyszczanie, wyczerpujące ćwiczenia fizyczne, stosowanie leków tłumiących łaknienie i/lub środków moczopędnych; wyobrażenie własnego ciała jest zaburzone i przyjmuje postać specyficznego zespołu psychopatologicznego, w którym obawa przed otyłością występuje w formie natrętnej myśli, powodującej narzucenie sobie niskiego limitu masy ciała; liczne zaburzenia hormonalne obejmują oś przysadkowo - nadnerczową i gonady, co u kobiet przejawia się zatrzymaniem menstruacji; stwierdza się również wzrost poziomu hormonu wzrostu i kortyzolu oraz zmiany metabolizmu hormonu tarczycy i zaburzenia wydzielania insuliny; jeżeli początek miał miejsce przed okresem pokwitania, to liczne zjawiska związane z pokwitaniem są opóźnione albo zahamowane. Młode i dorastające osoby cierpiące na anoreksję są bardzo często niezadowolone z życia, mające niską samoocenę. Unikają kontaktów towarzyskich, są introwertywni, konformistyczni. Mają dużą potrzebę kontroli. Skrupulatne, skoncentrowane na osiąganiu sukcesów, bardzo ambitne, solidne, skupione na nauce. Nie lubią zadań grupowych. Unikają wspólnych posiłków, zawsze twierdzą że albo nie są głodne albo już są po posiłku. Mają nierealistyczny obraz swojego ciała. W rozmowie indywidualnej często przyznają, że widzą jak zniszczone jest ich ciało. Często ukrywają je pod obszernymi ubraniami. Nie biorą udziału w lekcjach w-f, nie chodzą na basen. Anorektyczki mają trudności w rozpoznawaniu sygnałów płynących z ciała, zwłaszcza tych dotyczących sytości i głodu. Odmawianie przyjmowania pokarmów powoduje liczne zmiany w stanie somatycznym chorującej. Doprowadza to do: -wyniszczenia, nietolerancji chłodu, zasinienia stóp, obrzęków, zaburzeń sercowo- naczyniowych, omdleń, zawrotów głowy; zaburzeń ze strony układu trawiennego, układu rozrodczego; pojawiają się liczne zmiany dermatologiczne; zaburzenia neuropsychiatryczne; zmiany w układzie kostnym (osteopenia, osteoporoza).