Zarejestruj

Projekty »

Co wspólnego z padaczką mają muzyka, czytanie, rozwiązywanie zadań i wzory geometryczne?

:: Projekt UM062 (Szczegóły)
Adresaci
szkoła ponadgimnazjalna, studenci, rodzice
Forma prezentacji
wykład
Nauki i sztuki
n. medyczne
Przedmioty
medycyna
Organizator
Uniwersytet Medyczny w Lublinie
II Wydział Lekarski z Oddziałem Anglojęzycznym
Autorzy
dr Iwona Halczuk (kierownik),
dr Ewa Belniak, prof. dr hab. Konrad Rejdak
Terminy
Czas trwania projektu: 1 godz. (45 min.)
Edycja zakończona
Wtorek 2019-09-17 11:00 - 12:00
Wolne miejsca: 30

Miejsce realizacji: Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny nr 4 (Klinika Neurologii - sala raportowa)
Adres: Lublin, ul. dra Kazimierza Jaczewskiego 8

Inne projekty w tym miejscu

Pojęcie padaczki odruchowej wprowadził Haler w 1833 roku. Ten rodzaj padaczki dotyczy około 5% pacjentów z padaczką. Padaczki odruchowe to grupa zespołów padaczkowych, w których istnieje stały związek pomiędzy swoistym wyzwalającym bodźcem czuciowym, prostym lub bardzo złożonym, a występowaniem stereotypowych napadów. Oprócz napadów prowokowanych, w padaczkach odruchowych mogą występować napady spontaniczne, które są wynikiem nieznanych, na obecnym etapie wiedzy, mechanizmów wyzwalających. Napady prowokowane w padaczkach odruchowych to napady częściowe proste lub złożone, miokloniczne, nieświadomości i najczęściej występujące napady uogólnione toniczno-kloniczne.

Czynnikami wyzwalającymi w padaczkach odruchowych mogą być bodźce wzrokowe np. stymulacja światłem, telewizja, gry wideo, określone wzory geometryczne czy zamknięcie oczu, bodżce słuchowe np. specyficzny głos, dźwięk czy określony utwór muzyczny, bodźce somatosensoryczne np. niespodziewany dotyk lub hałas, mycie zębów, gorąca kąpiel, czy bodżce psychiczne (ideacyjne), obliczenia np. myślenie i obliczenia w następstwie działań arytmetycznych przeprowadzanych w pamięci. Patomechanizm padaczek odruchowych nie jest poznany. Zapis czynności bioelektrycznej mózgu w padaczkach odruchowych zwykle ma charakter uogólnionych wyładowań napadowych lub zmian ogniskowych, najczęściej wywodzących się z płata skroniowego. Leczenie padaczek odruchowych polega przede wszystkim na wyeliminowaniu czynników prowokujących napady, a w przypadku braku takich możliwości, czy występowania napadów spontanicznych stosuje się ogólne zasady leczenia przeciwpadaczkowego.