Zarejestruj

Projekty »

Czy insulinooporność jest groźna?

:: Projekt UM085 (Szczegóły)
Adresaci
studenci, rodzice, dziadek i babcia
Forma prezentacji
wykład
Nauki i sztuki
n. medyczne
Przedmioty
medycyna
Organizator
Uniwersytet Medyczny w Lublinie
Wydział Nauk o Zdrowiu
Autorzy
dr hab. Agnieszka Zwolak (kierownik),
dr Joanna Świrska, lek. med. Ewa Tywanek
Terminy
Czas trwania projektu: 1 godz. (45 min.)
Edycja zakończona
Czwartek 2019-09-19 12:00 - 13:00
Wolne miejsca: 18

Miejsce realizacji: Dom Studencki nr 3 (108)
Adres: Lublin, ul. dra Witolda Chodźki 7

Inne projekty w tym miejscu

Insulinoporność (IR) jest stanem obniżonej wrażliwości tkanek na działanie insuliny, pomimo prawidłowego lub podwyższonego stężenia tego hormonu w surowicy krwi. Stanowi jeden z podstawowych elementów patogenetycznych zespołu metabolicznego, podobnie jak cukrzycy t.2, nealkoholowej stłuszczeniowej choroby wątroby (NAFLD) i zespołu policystycznych jajników. Rozwój IR warunkują czynnniki genetyczne, fenotypowe i środowiskowe. Znaczenie czynników genetycznych potwierdzają wyniki badań epidemiologicznych, wskazując na rodzinne, niezależne od środowiska życia, występowanie otyłości, cukrzycy t.2 i innych składowych zespołu metabolicznego. IR wiąże się w bezpośredni sposób z otyłością, zaburzeniami gospodarki lipidowej i węglowodanowej oraz rozwojem procesów zapalnych i nowotworami, a przez to stanowi niezależny czynnik ryzyka chorób układu sercowo-naczyniowego. Mnogość i różnorodność zaburzeń metabolicznych towarzyszących IR stanowi bardzo ważne wyzwania terapeutyczne, nie tylko dla lekarzy ale również dietetyków, edukatorów czy fizjoterapeutów.

Wzrost częstości rozpoznawania chorób u podłoża których leży IR w krajach wysokorozwiniętych związany jest przede wszystkim z "niezdrowym stylem życia" i rozwojem cywilizacji, stając się jednym z głównych problemów zdrowotnych świata. Najsilniejszym czynnikiem ryzyka IR jest otyłość typu brzusznego, dlatego zwiększenie aktywności fizycznej i dieta prowadząca do redukcji masy ciała wciąż pozostaje najskuteczniejszą metodą prewencji i leczenia tego zaburzenia. Korzyści metabolicznych związanych z regularnym treningiem fizycznym nie są w stanie zastąpić żadne środki farmakologiczne, również szeroko stosowane w leczeniu tego zaburzenia. Dlatego do działań  mających największe znaczenie w zapobieganiu i leczeniu chorób związanych z IR należy edukacja prozdrowotna z zakresu zmiany stylu życia, dieta i wysiłek fizyczny, ze szczególnym zwróceniem uwagi na konieczność zmian w populacji osób młodych i dzieci.