Zarejestruj

Projekty »

Czy ratowanie życia ludzkiego boli?

:: Projekt UM092 (Szczegóły)
Adresaci
szkoła ponadgimnazjalna
Forma prezentacji
prezentacja multimedialna
Nauki i sztuki
n. biologiczne, n. medyczne
Przedmioty
biologia, medycyna
Organizator
Uniwersytet Medyczny w Lublinie
II Wydział Lekarski z Oddziałem Anglojęzycznym
Autorzy
dr Monika Lejman (kierownik),
Bartosz Pronobis-Szczylik, Agata Kowalska
Terminy
Czas trwania projektu: 1 godz. (45 min.)
Edycja zakończona
Poniedziałek 2019-09-16 09:00 - 10:00
Wolne miejsca: 30

Miejsce realizacji: Uniwersytecki Szpital Dziecięcy w Lublinie (1007)
Adres: Lublin, ul. prof. Antoniego Gębali 6

Inne projekty w tym miejscu

Wielu młodych ludzi głowi się - na czym polega przeszczep szpiku? Dlaczego poświęcamy temu problemowi tyle uwagi? I jak to ma niby ratować życie innych ludzi? Przeszczep szpiku, a właściwie komórek krwiotwórczych polega na pobraniu od dawcy z krwi obwodowej lub z talerza kości biodrowej komórek krwiotwórczych za pomocą specjalnej igły. Następnie pobrana tkanka jest przetaczana do biorcy drogą dożylną. Nie każdy niestety może pomóc wszystkim. Komórki w naszym organizmie posiadają specyficzne antygeny na swojej powierzchni, stanowiące swego rodzaju odcisk palca. Są to antygeny HLA, będące antygenami zgodności tkankowej. Genotyp u ludzi charakteryzuje się dużą różnorodnością, przez co znalezienie odpowiedniego dawcy jest trudne. Zgodność dawcy i biorcy w zakresie zgodności antygenów HLA jest kluczowa. Dopasowanie dawcy do biorcy minimalizuje ryzyko choroby Przeszczep Przeciwko Gospodarzowi (GvHD) oraz odrzucenie przeszczepu. Ale po co tak naprawdę potrzebny jest przeszczep szpiku? Jest on kluczowy w leczeniu chorych z białaczkami, zespołami mielodysplastycznymi, pierwotnymi niedoborami odporności i innych chorób wynikających z zaburzeń funkcjonowania szpiku. Jest to relatywnie młoda metoda terapeutyczna. Pierwszy udany przeszczep szpiku w Polsce nastąpił w 1984 roku. Metoda ta polega na usunięciu szpiku biorcy przeszczepu poprzez chemio lub radioterapię, a następnie podanie dożylne ,,nowych” komórek. W tym okresie pacjent jest bardzo wrażliwy na powikłania takie jak infekcje lub uszkodzenia narządów. Z tego powodu pacjenci są umieszczani w specjalnie do tego przygotowanych pomieszczeniach, mającymi ograniczyć kontakt z patogenami do minimum. Po przeszczepie pacjenci objęci są stałą kontrolą, aby jak najszybciej wychwycić i zapobiegać wszelkim komplikacjom.