Zarejestruj

Projekty »

Mit (żelazowo-niklowego) meteorytu tunguskiego

:: Projekt K090 (Szczegóły)
Adresaci
szkoła ponadgimnazjalna, studenci, przedsiębiorca, samorządowiec, pracownik innej uczelni
Forma prezentacji
prezentacja multimedialna
Nauki i sztuki
n. humanistyczne, n. o Ziemi
Przedmioty
fizyka i astronomia, geografia, przyroda
Organizator
Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II
Wydział Filozofii
Autor
prof. dr hab. Zenon Roskal
Terminy
Czas trwania projektu: 1 godz. (45 min.)
Edycja zakończona
Poniedziałek 2019-09-16 09:00 - 10:00
Wolne miejsca: 30

Miejsce realizacji: Gmach Główny KUL (GG 213)
Adres: Lublin, Aleje Racławickie 14

Inne projekty w tym miejscu

W bieżącym (2019) roku mija równo 111 lat od katastrofy, która miała miejsce 30 czerwca 1908 r., w środkowej Syberii, nad rzeką Podkamienna Tunguzka. Wydarzenie to zostało zarejestrowane przez sejsmografy na całym świecie. Później wskutek rozproszenia pyłu w górnych warstwach atmosfery w wielu miastach europejskich pojawiło się zjawisko tzw. białych nocy. W początkowym okresie zdarzenie to zostało jednak bardzo słabo zbadane. Wiele lat później miejsce katastrofy było celem licznych ekspedycji badawczych. Zadaniem większości tych wypraw było wykazanie, że doszło do zderzenia Ziemi z żelazowo-niklową planetoidą. Pomimo usilnych starań nie udało się jednak odnaleźć ani krateru uderzeniowego, ani szczątków meteorytu. Nadal jednak  utrzymuje się, że istniej meteoryt tunguski a kraterem uderzeniowym jest jezioro Czeko.

Istnieje jednak alternatywna naukowa hipoteza wyjaśniająca nie tylko fenomen jasnego bolidu nad środkową Syberią, ale także fenomen jasnych nocy w wielu miastach europejskich. Hipoteza taka została wypracowana jeszcze w ubiegłym wieku. Zgodnie z tą hipotezą obiekt, który zderzył się z Ziemią w rejonie rzeki Podkamienna Tunguzka nie był planetoidą żelazowo-niklową, ale kamienną lub węglową, która wyparowała w momencie wybuchu i nie wytworzyła krateru uderzeniowego.

Celem prezentacji jest krytyka świadectw empirycznych mających potwierdzać hipotezę, zgodnie z którą przyczyną katastrofy tunguskiej było zderzenie Ziemi z planetoidą żelazowo-niklową, ale także próba ukazania genezy hipotezy żelazowo-niklowego meteorytu. Krytyce zostanie poddana także hipoteza wybuchu nad powierzchnią Ziemi jądra komety. Zgodnie z zasadą przyczynowości nawet pojedyncze (naturalne) zdarzenia mają swoje (naturalne) przyczyny. Wyniki dotychczasowych badań tego zdarzenia nie są jednak na tyle jednoznaczne, aby zaakceptować pierwotną hipotezę o meteorycie żelazowo-niklowym jako przyczynie katastrofy tunguskiej. Odrzucenie hipotezy jest jednak możliwe tylko wówczas, gdy dysponujemy hipotezą alternatywną. Takie hipotezy były wysuwane wielokrotnie, ale miały one charakter pseudonaukowy. Paradoksem jest to, że hipotezy te są preferowane w przekazie medialnym a naukowej hipotezie wyjaśniającej przyczyny katastrofy tunguskiej nie poświęca się wystarczającej uwagi.

  • Foto