Zarejestruj

Projekty »

Współczesne choroby zwierząt łownych i ich znaczenie gospodarcze.

:: Projekt UP164 (Szczegóły)
Adresaci
szkoła ponadpodstawowa, studenci
Forma prezentacji
wykład
Nauki i sztuki
n. biologiczne, n. leśne
Przedmioty
biologia, medycyna, przyroda, rolnictwo
Organizator
Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie
Wydział Medycyny Weterynaryjnej
Autorzy
lek. wet. Magdalena Grodzka (kierownik),
dr hab., prof. uczelni Marta Dec
Terminy
Czas trwania projektu: 1 godz. (45 min.)
Edycja zakończona
Środa 2021-09-22 14:00 - 15:00
Wolne miejsca: 50

Miejsce realizacji: Collegium Veterinarium (sala B)
Adres: Lublin, ul. Akademicka 12

Inne projekty w tym miejscu

    Projekt ma na celu zapoznanie osób zainteresowanych tematyką łowiecką z gatunkami zwierząt łownych oraz ich problemami zdrowotnymi.

 

    W ostatnich latach wzrasta zainteresowanie łowiectwem, systematycznie zwiększa się ilość spożywanej dziczyzny. Obecna sytuacja epidemiologiczna wśród zwierzyny łownej jest skomplikowana, szczególnie ze względu na dziesiątkujący populację dzików wirus afrykańskiego pomoru świń (ASF); patogen ten przenosi się na świnie hodowlane i jest  przyczyną ogromnych strat gospodarczych w sektorze trzody chlewnej; zrozumienie drogi transmisji wirusa AFS i mechanizmu choroby wydaje się być bardzo ważnym zagadnieniem przy skali obecnie występującego problemu. W ostatnich latach prowadzone są intensywne działania dążące do zatrzymania się choroby zarówno w populacji dzików jak i świń. Według danych zawartych w Biuletynie Informacji Publicznej w ostatnich czterech latach w województwie lubelskim odnotowano w 2728 przypadków ASF u dzików i 213 przypadków u świń domowych. Mimo intensyfikacji działań prewencyjnych polegających na stosowaniu zasad bioasekuracji, odstrzale sanitarnym dzików i ich szybkiej utylizacji w wypadku wykrycia choroby na przestrzeni lat nie udało się całkowicie wyeliminować zakażeń, Pomimo znacznej redukcji populacji dzików zakażenia u świń domowych kształtują się na podobnym poziome co świadczyć może o tym, iż to nie dzik jak dotychczas sądzono jest głównym wektorem ASF.

 

    Kolejną groźną chorobą występującą głównie u lisów i nietoperzy jest wścieklizna. Stanowi ona także poważne zagrożenie dla człowieka. Od roku 1993 w 6-ciu województwach zachodniej Polski, a od roku 2002 w całym kraju, prowadzone są obligatoryjne szczepienia lisów szczepionką doustną; zabieg powtarzany jest dwa razy do roku, jeżeli przez trzy kolejne lata, nie odnotowuje się przypadków wścieklizny na terenie danego województwa zaprzestaje się jej stosowania i prowadzi działania monitoringowe, w celu wykrycia ewentualnych przypadków choroby. Monitoring rozprzestrzeniania się wirusa wścieklizny wśród zwierząt dziko żyjących polega na detekcji zarazka w tkankach odstrzelonych lisów przy wykorzystaniu takich technik jak immunofluorescencja, seroneutralizacja czy testy ELISA. Pomimo znacznych kosztów szczepień, okazały się one bardzo skuteczne i doprowadziły do redukcji liczby przypadków wścieklizny w kraju. Niestety drastyczny spadek śmiertelności lisów, pociąga za sobą wciąż pogłębiający się regres występowania zwierzyny drobnej. Pomimo immunizacji lisów, w roku 2020 na terenie województwa lubelskiego wykryto 4 przypadki wścieklizny u tych zwierząt, w roku 2021 do dnia 14.06.2020 nie odnotowano zachorowani na terenie naszego województwa.

 

   Kolejną chorobą stanowiącą zagrożenie dla zwierząt hodowlanych  jest wysoce zjadliwa grypa ptaków HPAI,  której rezerwuar stanowi dzikie ptactwo wodne: kaczki, gęsi i łabędzie. Według informacji zawartych na stronie www.wiwlublin.bip.gov.pl do 14.04.2021 stwierdzono już trzy ogniska ptasiej grypy u ptaków dziko żyjących w województwie lubelskim. Choroba ta ma bardzo duże znaczenie ekonomiczne ze względu na bardzo wysoką zjadliwość dla drobiu, szczególnie kur czy indyków, podczas gdy u kaczek czy gęsi, może przebiegać bezobjawowo. Kraje w których w których stwierdzone zostało ognisko ptasiej grypy nie mogą eksportować drobiu oraz produktów drobiarskich, co generuje wysokie straty gospodarcze.

Na przykładzie trzech ww. chorób widać jak ważną rolę odgrywają zwierzęta dziko żyjące w aspekcie hodowlanych, zdrowotnych oraz gospodarczych.

  • Foto