Zarejestruj

Projekty »

Zrozumieć sens DNA

:: Projekt UM483 (Szczegóły)
Adresaci
szkoła podstawowa - klasy V-VIII, szkoła ponadgimnazjalna, studenci
Forma prezentacji
prezentacja multimedialna
Nauki i sztuki
n. biologiczne, n. medyczne
Przedmioty
biologia, medycyna
Organizator
Uniwersytet Medyczny w Lublinie
II Wydział Lekarski z Oddziałem Anglojęzycznym
Autorzy
dr Monika Lejman (kierownik),
dr Joanna Zawitkowska, prof. dr hab. Jerzy Kowalczyk
Terminy
Czas trwania projektu: 1 godz. (45 min.)
Edycja zakończona
Wtorek 2019-09-17 09:00 - 10:00
Brak wolnych miejsc

Miejsce realizacji: Uniwersytecki Szpital Dziecięcy w Lublinie (1007)
Adres: Lublin, ul. prof. Antoniego Gębali 6

Inne projekty w tym miejscu

Cząsteczka DNA jest nośnikiem informacji genetycznej. Obecnie szacuje się, że DNA człowieka zawiera blisko 21 600 genów kodujących białka. DNA zawiera informacje o tym, jaki mamy kolor oczu czy włosów. To w sekwencji zasad budujących cząsteczkę DNA ukryta jest informacja o naszej inteligencji, zdolnościach artystycznych, ale też predyspozycjach do zachorowania na choroby serca, nerek czy nowotwór. Ale cząsteczka DNA ma swoje tajemnice. Są nimi sekwencje niekodujące oraz sekwencje powtórzone, pozornie nic nie znaczące. Ale czy naprawdę tak jest? Jaką rolę pełni to DNA i po co jest ludziom potrzebne? Największe zastosowanie sekwencje powtórzone znalazły w kryminalistyce, czyli do identyfikacji osobniczej. Każdy z nas ma swój własny genetyczny odcisk palca, czyli układ powtórzeń określonych motywów sekwencji DNA. Ale czy tylko kryminalistyka wykorzystuje to dobrodziejstwo DNA. Okazuje się, że niektóre choroby genetyczne uwarunkowane są występowaniem obu chromosomów homologicznych danej pary od tego samego rodzica, czyli mamy dwa chromosomy pary 15 od matki lub od ojca. To właśnie analiza sekwencji powtórzonych pozwala ustalić pochodzenie obu chromosomów. Przeszczepianie szpiku kostnego stało się dobrze ugruntowaną procedurą leczenia wielu złośliwych i niezłośliwych schorzeń u dzieci oraz dorosłych pacjentów. Po transplantacji ważnym pytaniem, które stawiają sobie klinicyści jest, czy nowo rozwinięty system krwiotwórczy pochodzi od biorcy czy od dawcy. W odpowiedzi na to pytanie pomaga zjawisko zwane chimeryzmem komórkowym. I tu ponownie pomagają nam sekwencje powtórzone, które pozwalają rozróżnić w organizmie biorcy (chimery) komórki biorcy od dawcy. Wydawałoby się, że tylko DNA kodujące informacje o białkach czy ich regulacji są ważne, ale jak się okazuje nawet z pozoru niepotrzebne DNA odgrywa w naszym życiu istotną funkcję.